Proloog, ontwikkelingen van het vakgebied
Het creatieve proces van het doen van projecten is waarschijnlijk zo oud als de mensheid. Wij denken dat de gerichte ontwikkeling en erkenning van project management als vak zo’n 70 jaar oud is. Om te begrijpen wat er op dit moment allemaal ter beschikking staat van de huidige projectleiders, is het goed de historie eens te doorlopen. Zoals beschreven in deel 1 is er ongeveer elk decennium een vernieuwende golf, of hype, over het vak heengespoeld die allen hun bruikbare sporen achterlieten. Vanaf het midden van de vorige eeuw doorlopen we kort de volgende episoden:
- planning systemen
- koppeling van tijd en kosten
- De aandacht voor de mens als eigenzinnig verschijnsel, en keuzes uit organisatievormen, zoals matrix management
- De informatica golf spoelt over ons heen, de oplossing voor al onze problemen belovend. Het begrip complexiteit doet zijn intrede. De kwaliteit van de menselijke input blijkt een bottleneck voor de betrouwbaarheid van de output van systemen.
- Certificering van organisaties komt wereldwijd op gang, onder internationale druk van ISO (internationale Standaardisatie Organisatie). Later zal ook IPMA (voormalig INTERNET) the international project management association, certificering van projectleiders gaan propageren.
- In het laatste decennium van de 20ste eeuw krijgen strategische allianties (niet alles zelf willen doen) vastere grond onder de voeten. Klanten, gebruikers, stakeholders in de project omgeving worden serieuzer betrokken.
Natuurlijk zijn deze hypes stereotiep en overlappen elkaar. Ze hebben direct of indirect geleid tot een aantal organisatie ontwikkelingsmodellen zoals in het boek kort beschreven en nog steeds actueel:
- De platte organisatie
- Concentratie op Core Competence, strategische allianties
- Netwerken
- Processen boven structuren
- Omgeving binnen halen
- Internationalisering
- E.d.
Dit boek sluit hiermee naadloos aan op het boek "Complex Projects
